Een kijkje in de keuken...

 Een kijkje in de keuken...

Laatst kreeg ik de vraag of cliënten in mijn paktijk zélf mogen kiezen of zij gaan tekenen, schilderen of boetseren of dat ik degene ben die bepaalt wat er gebeurt....  Inderdaad; als therapeut maak ik een bewuste keuze voor het materiaal waarmee gewerkt gaat worden. Omdat mijn cliënt een bepaald doel wil bereiken. Daar zoek ik dan de meest passende techniek en oefeningen bij. Ik zal het je uitleggen aan de hand van een praktijkvoorbeeld:

Enige tijd geleden kwam mevrouw de V naar de praktijk. Zij voelde zich onrustig en overbelast. Ik bood haar een schilderoefening aan ter ontspanning. Op haar schilderpapier begon een heuse storm te woeden! Lange penseelstreken schoten overal heen en vlogen rechtsboven van het papier af! De vloeiende kwaliteit van het schilderen was hier niet de juiste keuze. Mevrouw de V verloor de regie en werd a.h.w meegesleept door het water en de verf. Het versterkte haar gevoel van onrust. Hier was duidelijk houvast nodig!

Boetseren leek mij een passende techniek om de houvast en rust te bieden die mevrouw de V nodig had. Ik bood haar een handvol klei aan en vroeg haar een bol te boetseren. Afwisselend met beide handen werkend aan het rond maken van de klomp klei. A.h.w. vormend om een denkbeeldige kern heen. Zachtjes duwend met de muis van dan eens haar ene hand, dan weer met de andere hand. Werkend ter hoogte van haar borstgebied. Haar gevoelsgebied. Het ging haar goed af en bracht haar weer terug naar waar ze wilde zijn; binnen haar grenzen.

Dit lijkt op een eind-goed-al-goed situatie, niet? Maar niets was minder waar...

In de bolvorm had zij zich thuis gevoeld. In die ronde vorm, die niet veel van haar bewustzijn vroeg kon zij wegdromen en ontsnappen aan de werkelijkheid. Een werkelijkheid die zij als gevoelig mens al snel niet meer aan kon. Het maakte haar onrustig en zij kreeg het gevoel overbelast te zijn in onze maatschappij waarin het tempo hoog ligt en er vele prikkels zijn. Om zich enigszins staande te kunnen houden, trok zij zich terug in haar veilige huis en door veel te slapen.

 
Haar wens was te leren zich beter staande te kunnen houden in onze veeleisende maatschappij. Via het boetseren hebben we een weg afgelegd van rond (bol) naar 4-kant (kubus). Dat was moeilijk voor mevrouw de V. Het aanbrengen van vlakken en randen om tot de kubusvorm te komen, vroeg meer aandacht en bewustzijn van haar. Aandacht voor de werkelijkheid. Dat leverde weerstand op. Het vrije gevoel dat zij had beleefd aan de bol, werd nu ingeperkt door de grenzen en vlakken van de kubus. Onrust.
 
En daarmee hield het niet op! Er volgden nog meer hoekige vormen; van relatief eenvoudige vormen zoals de kubus en de tetra-eder (een driehoek met 4 vlakken), tot meer complexere vormen. De zogenaamde Platonische Lichamen (zie foto). Ondanks haar weerstand en gevoelens van onrust kwam zij toch trouw naar de therapie en maakte de vormen. Toen ik haar na enige tijd opnieuw vroeg hoe het met haar ging, antwoorde zij dat ze zich nog wel "vreemd" voelde. Om daar na enkele minuten aan toe te voegen dat het "vreemd" best wel goed voelde. Het ging veel beter met haar dan aan het begin van de therapie. Ze moest er alleen nog aan wennen!" 
 
Ben jij nieuwsgierig naar welke techniek en materialen ik voor jouw probleem in zou zetten? Vraag dan eenDit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.kennismakingsgesprek met mij aan!
 
PIC 0005

Zoeken

Logo Lodur sml

Willeskop 112, 3417 MG Montfoort
06 83 08 34 91  info@lodur.nl
www.lodur.nl

 

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief